DOPAŚĆ CARTERA w cyklu COOL BRITANNIA

COOL BRITANNIA to nowy cykl spotkań w Kinie Muza, w których razem będziemy eksplorować to, co kultowe, czasem popkulturowe i czego każdy fan i fanka kinematografii (szczególnie brytyjskiej!) powinni doświadczyć na dużym ekranie w kinie. Od kwietnia do października, zawsze w ostatni czwartek miesiąca, odliczając wspólnie do trzeciej edycji British Film Festival.

‍

Termin Cool Britannia ten stał się inspiracją do stworzenia cyklu, w którym będziemy odkrywać to, co kultowe w kinie pochodzącym z Wysp Brytyjskich i wspólnie budować kanon tego, co z naszej perspektywy ma status „must-see”. Czy te same filmy, które są uznawane za ikoniczne w Polsce, są też takimi dla Brytyjczyków? Czy może jednak mamy zupełnie inne perspektywy i efekt będzie taki, jak cała Wielka Brytania - pełen niuansów, sprzeczności i niejednoznaczności?

‍
Cykl jest też okazją do spotykania się w ciągu roku z kuratorami tworzącymi selekcję British Film Festival (m.in. Dorota Reksińska, dr Karolina Kosińska, dr Grzegorz Fortuna, Sebastian Smoliński), którzy tym razem, mogą poszaleć i nie trzymać się reguł określonych przez ramy tematyczne ich autorskich sekcji filmowych podczas festiwalu.

Każde spotkanie to dedykowana prelekcja i czas po projekcji na wspólną dyskusję, ale też niespodzianki od Przyjaciół festiwalu - Wydawnictwa Poznańskiego.

Już 29 października o 18:30 widzimy się na...

DOPAŚĆ CARTERA | reż. Mike Hodges | Wielka Brytania 1971 | 112’

‍

Jack Carter pracuje dla londyńskich gangsterów. Gdy w Newcastle ginie jego brat, Carter przyjeżdża na pogrzeb. Wersja oficjalna mówi o wypadku po pijaku, tylko że Frank praktycznie nie pił. Carter zaczyna więc zadawać pytania, na które nikt nie ma najmniejszej ochoty mu odpowiadać, a każda kolejna odpowiedź prowadzi go bliżej prawdy, której sam wolałby nie poznać.

Debiutujący w pełnym metrażu Mike Hodges przyszedł do kina z telewizyjnego dokumentu i doskonale to widać. Zdjęcia powstały w 1970 roku w Newcastle, Gateshead i hrabstwie Durham – w autentycznych pubach, zakładach bukmacherskich, kamienicach i na promenadach, bez ani jednej pocztówkowej kompozycji. Architektura jest dzięki temu pełnoprawnym bohaterem filmu: brutalistyczny parking Trinity Square w Gateshead, w którym rozgrywa się jedna z kluczowych scen, wyburzono kilka dekad później, a DOPAŚĆ CARTERA jest dziś jednym z jego najważniejszych portretów. Film powstał dokładnie w momencie, w którym brytyjski przemysł filmowy się walił – MGM zamykało właśnie swoje studio w Borehamwood – i ta atmosfera końca czegoś przenika cały obraz. Jazzowy motyw Roya Budda, nagrany za sumę, która dziś nie wystarczyłaby na catering, stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych melodii w historii brytyjskiego kina.

W obsadzie, poza Michaelem Caine’em, warto zwrócić uwagę na Iana Hendry’ego i Johna Osborne’a, który gra bossa gangsterów z przerażającym spokojem i opanowaniem. Brytyjscy krytycy w czasach premiery mieli pretensje przede wszystkim o przemoc i o to, że bohater nie okazuje ani grama skruchy. Minęło pół wieku i dokładnie te dwie rzeczy robią z filmu Hodgesa klasyk: szesnaste miejsce na liście stu najlepszych brytyjskich filmów BFI, pierwsze w plebiscycie czytelników „Total Filmu”, jawny zachwyt Tarantino i Guya Ritchiego, a także remake z Sylvestrem Stallone’em, o którym lepiej szybko zapomnieć.

‍