KUCHARZ, ZŁODZIEJ, JEGO ŻONA I JEJ KOCHANEK

Ta jednak znajduje ucieczkę: romantycznego bibliofila, z którym romansuje pod nosem męża – w kuchni, w spiżarni, w toalecie – przy dyskretnej pomocy kucharza Richarda. Gdy Albert odkrywa zdradę, rozpoczyna się krwawa tragedia zemsty, w której nikt nie pozostanie bez winy, a ostatnie danie zapada w pamięć na długo…

Greenaway inscenizuje akcję filmu na kształt sztuki teatralnej: kolejne akty wyznaczają karty menu, kamera sunie równolegle wzdłuż dekoracji, podczas gdy postaci niejednokrotnie ustawiają się przy stole po jednej stronie, jakby kłaniały się publiczności. Każda przestrzeń ma swój kolor – parking jest niebieski, kuchnia zielona, sala czerwona, a toalety białe – a wraz z przestrzenią zmienia się także kolor strojów Georginy. Na ścianie wisi Frans Hals, na stołach piętrzą się martwe natury z ryb, owoców morza i mięs, przywodząc na myśl Koheletowską sentencję vanitas vanitatum. 

Przy stołach Le Hollandais zasiada cała thatcherowska Wielka Brytania: Złodziej symbolizuje arogancję i pogardę władz, Kucharz to szary obywatel, który wykonuje polecenia i przeklina pod nosem, Kochanek – intelektualista i rebeliant, a Żona – pełen godności kraj przykuty do swojego oprawcy. Klasyka, którą trzeba zobaczyć na dużym ekranie – choć może niekoniecznie przed kolacją.

‍

Tekst: dr Adrianna Woroch