BHAJI NA PLAŻY

To właśnie cel podróży grupy kobiet z indyjskiej społeczności Birmingham – dzięki operatywności lokalnej aktywistki dziewczyny i panie w różnym wieku, z różnych wspólnot, z różnymi doświadczeniami życiowymi, wsiadają do autobusu, żeby wspólnie spędzić dzień z dala od codziennych problemów. Ten jeden dzień będzie dla nich okazją do refleksji, otwarcia się na innych, przemyślenia własnych wyborów, niektórym odmieni życie. 

Debiut fabularny Gurinder Chadhy – pierwszej reżyserki o azjatyckim pochodzeniu, której udało się zrobić film w Wielkiej Brytanii – stanowił rodzaj manifestu. Przede wszystkim oddawał głos kobiecości: odsłaniał różnorodność wrażliwości i postaw, rozmaitość i powagę problemów, z którymi bohaterki musiały się mierzyć. Chadha prowadzi swój film swobodnie, z oddechem, dając bohaterkom czas na odpoczynek i rozmowę. Wycieczka do Blackpool to ucieczka podwójna: od rzeczywistości klasowej, ale przede wszystkim od stereotypów i oczekiwań, jakie wobec swoich żon, córek i sióstr mają mężczyźni, zwłaszcza Ci z ich własnych wspólnot kulturowych. 

BHAJI NA PLAŻY to także zapowiedź wyrazistej strategii twórczej reżyserki – wszystkie jej kolejne filmy będą opowiadać o tym, co oznacza bycie w dwóch kulturach jednocześnie, jak kształtuje się tożsamość Brytyjczyków azjatyckiego pochodzenia.

‍

Tekst: dr Karolina Kosińska